চোতাল পালেহি হেঁপাহৰ ৰঙালী
বিহুলৈ বিহুৱান বোৱাত ব্যস্ত ঢকুৱাখনাৰ শিপিনী
পুলকজ্যোতি বৰা,ঢকুৱাখনা:
চ’তৰ শেষত আশা আৰু প্ৰত্যয়ৰ বতৰা লৈ পালেহি ব’হাগ বিহু। ব’হাগৰ বতৰা পাই ব্যস্ততা বাঢ়িছে প্ৰতিগৰাকী অসমীয়াৰ।বিহু কৰ্মশালাৰ ঢোলৰ চাপৰত কঁপিছে উজনি-নামনি।চৌদিশে যেন ব্যস্ততাৰ অন্ত নাই ! বিহুৱা-নাচনীকে আদি কৰি কাৰোৰে যেন আহৰি নাই!ব’হাগ বিহুৰ আগমনে ব্যস্ত কৰিছে অসমীয়া শিপিনীসকলক। ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ দৰেই ঢকুৱাখনাতো তাঁতৰ পাতত সপোন ৰচাত ব্যস্ত শিপিনীসকল।
বিহু বুলি তাঁতৰ পাতৰ পৰা যেন মূৰ তুলি আলিবাটলৈয়ো চাবলৈ আহৰি নাই একাংশ জীয়ৰী-বোৱাৰীৰ।আগৰ বাৰৰ দৰে এইবাৰো বিহু বুলি শিপিনীসকলে তাঁতশালত লগাইছে মৰমৰ দীঘ আৰু আদৰৰ বাণীৰে বোৱা বিহুৱানখনি।কিয়নো ব’হাগৰ বিহুত জ্যেষ্ঠজনৰ ডিঙিত পুৱাই ন বিহুৱানখন দিয়াৰ আমেজেই কিছু সুকীয়া ৷ আনকি ব’হাগৰ বিহু বুলি চেনাইৰ ঢোলৰ 
গামোচাখন সলাই দিবলৈয়ো তাঁতৰ পাতত ব্যস্ত জীয়ৰীসকল।আধুনিকতাৰ ধামখূমীয়াত থলুৱা শিপিনীয়ে বোৱা গুটিফুলৰ গামোচাৰ প্ৰচলন কিছু কমি অহাৰ মাজতো ঢকুৱাখনাৰ প্ৰতিখন
গাঁৱতে জীয়ৰী-বোৱাৰীৰ শালত দেখিবলৈ পোৱা যায় অসমীয়াৰ স্বাভিমান গামোচাখন।কিছু গাঁৱৰ শিপিনীয়ে পাহৰা নাই নিজৰ অস্তীত্ব 
৷ব’হাগ বিহুলৈ বুলি গাঁৱৰ অধিকাংশ জীয়ৰী-বোৱাৰী ব্যস্ত হৈ পৰিছে গামোচা বোৱাত।মূৰ তুলিবলৈকো যেন আহৰি নাই একাংশ শিপিনীৰ। চাৰিওফালে শুনা গৈছে মাকোৰ খিটখিটনি।বিহুৰ বতৰত আপোনজনক বিহুৱান হিচাপে একোখন ফুলাম গামোচা দিয়াৰ মানসেৰে চেনেহৰ দীঘেৰে মৰমৰ বানীৰে বিহুৱান তৈয়াৰ কৰাত ব্যস্ত শিপিনীসকল । লগে-ভাগে মিলি বিহুৱান তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে তাঁতশালত ব্যস্ত হৈ পৰিছে বহু গাঁৱৰ শিপিনী।এই কৰ্মত জড়িত এগৰাকী শিপিনীয়ে কয়, “ৰঙলীৰ প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ তুংগত।যিহেতু ৰঙালী বিহুলৈ বেছিদিন নাই। ইতিমধ্যেই তাঁতশালত গামোচা বোৱা হৈ আছে আৰু জ্যেষ্ঠ, কনিষ্ঠসকলক বিহুৱান হিচাপে গামোচা উপহাৰ দিয়া হ’ব ।” তাঁতশালত ব্যস্ত হৈ থকা
জীয়ামৰীয়া গাঁৱৰ এগৰাকী শিপিনীয়ে কয়, ‘‘বছৰৰ বিহুটিৰ বাবে এনেদৰেই পূৰ্বৰে পৰা বিহুৱান বৈ আহিছো । পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠজনৰ পৰা কণিষ্ঠজনলৈ আনকি বিহুৰ সময়ত ঘৰলৈ অহা অতিথিজনকো নিজ হাতে বোৱা এখন বিহুৱান দিবলৈ পালে বহুত সুখ আৰু আনন্দ পাওঁ।” এইদৰে এতিয়া বিহুৰ বতৰত আপোনজনক অথবা জেষ্ঠজনক একোখন ফুলাম গামোচা উপহাৰ দিয়াৰ মানসেৰে চেনেহৰ দীঘেৰে মৰমৰ বানীৰে বিহুৱান তৈয়াৰ কৰাত ব্যস্ত ঢকুৱাখনাৰ শিপিনীসকল।