বিশিষ্ট স্নায়ু বিশেষজ্ঞ,শিক্ষক তথা অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ ডাঃ নাৰায়ণ উপাধ্যায়ৰ পৰলোক
চাবুৱাৰ সৰু গাঁৱৰ পৰা নতুন দিল্লীৰ এইমছ আৰু লণ্ডনৰ কুইন স্কোৱাৰলৈ
সকলোতে গভীৰ শোকৰ ছাঁ
চাইন অন ডেস্ক,১৩ছেপ্তেম্বৰঃ
অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ,বিশিষ্ট চিকিৎসক ডাঃ নাৰায়ণ উপাধ্যায়ৰ(৭৭) আজি বিয়লি ২-৩০ বজাত অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসাধীন অৱস্থাতে পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে।বিগত কিছু কাল বিশিষ্ট চিকিৎসক গৰাকী চিকিৎসাধীন হৈ আছিল।তেখেতৰ মৃত্যুত সমগ্ৰ অসম মেডিকেল কলেজৰ লগতে ডিব্ৰুগড়তো গভীৰ শোকৰ ছাঁ পৰিছে।বিশিষ্ট স্নায়ু বিশেষজ্ঞ, শিক্ষক তথা অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ ডাঃ নাৰায়ণ উপাধ্যায়ে ১৯৪৯ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ চাবুৱাৰ ওচৰৰ ৰহমৰীয়াত প্ৰজাপতি উপাধ্যায় আৰু ডিকৰূপ উপাধ্যায়ৰ বাস গৃহত জন্ম হয়।জন্মৰ কিছু সময়ৰ পাছতে ১৯৫০ চনৰ বৰ ভূঁইকপ আৰু তাৰ পিছত সৃষ্টি হোৱা বিধ্বংসী বানপানীয়ে পৰিয়ালটোক ডিগবৈৰ সমীপৰ বালিজান বান গাওঁলৈ গুচি যাবলৈ বাধ্য কৰাইছিল।
আৰ্থিকভাৱে কঠিন পৰিৱেশত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, অতি সীমিত সুবিধাৰ মাজেৰে।কিন্তু দৰিদ্ৰতা তেওঁৰ বাবে কেতিয়াও অজুহাত হৈ নাথাকিল।বৰঞ্চ কষ্টই তেওঁক অনুশাসন, দৃঢ়তা আৰু আত্মনিৰ্ভৰশীলতা শিকাইছিল।বালিজান প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা আৰম্ভ কৰি পিছলৈ সৌমাৰ বিদ্যাপীঠত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।এজন মেধাৱী ছাত্ৰ, প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ সংস্কৃতত লেটাৰ নম্বৰ লাভ কৰে।ডিগবৈ মহাবিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা অব্যাহত ৰাখি, ১৯৬৭ চনত অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি হৈ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।আৰ্থিক অসুবিধা আৰু চিকিৎসা শিক্ষাৰ দাবীদাৰ স্বভাৱৰ মাজতো ১৯৭১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত এম বি বি এছ সম্পূৰ্ণ কৰি বিশ্ববিদ্যালয়ত নৱম স্থান লাভ কৰে।পিছলৈ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানত এম.ডি.
ড° উপাধ্যায়ৰ বাবে অৱশ্যে শিক্ষাৰ অন্ত কেতিয়াও ডিগ্ৰীৰে শেষ হোৱা নাছিল।শিকিবলৈ তেওঁৰ অহৰহ হেঁপাহে তেওঁক নতুন দিল্লীৰ এইমছলৈ লৈ যায় আৰু ১৯৮২ চনত স্নায়ু বিজ্ঞানৰ অতি প্ৰতিযোগিতামূলক ডি এম পাঠ্যক্ৰমত যোগদান কৰি ১৯৮৫ চনত সম্পূৰ্ণ কৰে।পিছলৈ ১৯৯৫ চনত তেওঁ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ (WHO) ফেল’শ্বিপ লাভ কৰি প্ৰখ্যাত কুইন স্কোৱাৰ ইনষ্টিটিউট অৱ নিউৰ’লজীত উন্নত প্ৰশিক্ষণৰ বাবে লণ্ডনলৈ যায়।
ঘৰলৈ উভতি অহাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতা নিজৰ মাজতে ৰাখিব পৰা নাছিল।তেওঁ সেইবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি অসমত স্নায়ুজনিত যত্ন আৰু চিকিৎসা শিক্ষাক শক্তিশালী কৰি তুলিছিল। অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ স্নায়ুবিজ্ঞান বিভাগৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদান তেওঁৰ পেছাদাৰী জীৱনৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ কৃতিত্ব হৈয়েই আছে। তেওঁ অধ্যাপক আৰু স্নায়ু বিজ্ঞানৰ মুৰব্বী হোৱাৰ পিছত অৱসৰৰ পূৰ্বে অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
তেওঁৰ কৃতকাৰ্যই, পেছাদাৰী সফলতাতকৈও গুৰুত্বপূৰ্ণ কিবা এটা দেখুৱাই গৈছিল।তেওঁৰ জীৱনে দেখুৱাইছে যে গোটেই জীৱন শিক্ষণ চলি থাকিব লাগিব।শিক্ষক আৰু চিকিৎসক হিচাপে তেওঁ নিজৰ অভিজ্ঞতা সমূহ কনিষ্ঠ চিকিৎসকক আগবঢ়াইছিল আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে চিকিৎসা সেৱা শক্তিশালী কৰাত সহায় কৰিছিল।
ভূমিকম্প আৰু বানপানীৰ ফলত স্থানচ্যুত হোৱা দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ পৰা অসমৰ এখন সৰু গাঁৱৰ পৰা নতুন দিল্লীৰ এইমছ আৰু লণ্ডনৰ কুইন স্কোৱাৰলৈকে শিক্ষা আৰু কষ্টৰ মাজেৰে যাত্ৰা কৰিছিল প্ৰয়াত ডা: উপাধ্যায়।পেছাদাৰী স্বীকৃতি লাভ কৰাৰ পাছতো তেওঁ সাহিত্য, দৰ্শন, সংস্কৃত আৰু ভাৰতীয় আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ প্ৰতি গভীৰ আগ্ৰহী হৈ থাকিল।তেওঁৰ জীৱনে আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ সৈতে জ্ঞান আৰু প্ৰজ্ঞাৰ আজীৱন অনুসন্ধানৰ সুন্দৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাইছিল।
তেওঁৰ জীৱনৰ চূড়ান্ত যুদ্ধ আৰম্ভ হৈছিল
জীৱনৰ প্ৰায় শেষৰ দুবছৰ।ডাঃ নাৰায়ণ উপাধ্যায় তেজৰ কৰ্কট ৰোগৰ এক প্ৰকাৰ মনোচাইটিক লিউকেমিয়া ৰোগত চিকিৎসাধীন হৈ আছিল।এই কঠিন সময়ছোৱাতো তেওঁৰ সাহস, মানসিক শক্তি আৰু দৃঢ়তা উল্লেখযোগ্য হৈয়েই থাকিল।আজীৱন আনৰ যত্ন লোৱা চিকিৎসকজনে এতিয়া নিজৰ ৰোগৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হ’ল, যি অনুশাসন আৰু শক্তিয়ে তেওঁৰ সমগ্ৰ জীৱনটোক সংজ্ঞায়িত কৰিছিল।ৰোগৰ সৈতে দীৰ্ঘদিনীয়া আৰু সাহসী যুঁজৰ অন্তত আজি দিনৰ ২:২২ বজাত, অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসাধীন হৈ থকাৰ সময়তে ডাঃ নাৰায়ণ উপাধ্যায়ৰ মৃত্যু হয়।
পত্নী মঞ্জু উপাধ্যায়, কন্যা বিনীতা আৰু মনীষা, পুত্ৰ ভাস্কৰ আৰু এটা বৃহৎ আৰু মৰমিয়াল পৰিয়াল এৰি থৈ যায়।তেওঁৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া পৰিয়ালৰ বাহিৰেও তেওঁ বহু প্ৰজন্মৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, সহকৰ্মী, ৰোগী আৰু শুভাকাংক্ষীক এৰি থৈ যায়, যাৰ জীৱন তেওঁৰ জ্ঞান, পথ প্ৰদৰ্শন আৰু দয়ালু সেৱাই চুই গৈছিল।তেওঁৰ মৃত্যুৱে এক অসাধাৰণ জীৱনৰ অন্ত পেলায়, কিন্তু তেওঁৰ প্ৰভাৱৰ অন্ত নহয়।
ৰহমৰীয়াৰ পৰা বালিজানলৈ, ডিগবৈৰ পৰা অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়লৈ, এইমছৰ পৰা লণ্ডনৰ কুইন স্কোৱাৰলৈ যোৱা যাত্ৰাটো আন যাত্ৰাতকৈ বহু বেছি কষ্টকৰ আছিল।সংগ্ৰাম, অধ্যৱসায়, জ্ঞান আৰু সেৱাৰ যাত্ৰা আছিল।ড° নাৰায়ণ উপাধ্যায়ৰ জীৱনে নৱপ্ৰজন্মৰ বাবে এৰি থৈ যায় এক সহজ অথচ শক্তিশালী বাৰ্তা- দৰিদ্ৰতা বা অসুবিধাক কেতিয়াও অজুহাত হ’বলৈ নিদিব।শিকি থাকিব, কাম কৰি থাকক, আপোনাৰ জ্ঞান ভাগ-বতৰা কৰক, আৰু আপোনাৰ সফলতাক আনৰ সেৱাত ব্যৱহাৰ কৰক।তেওঁৰ জীৱনে প্ৰমাণ কৰে যে সফলতা কেৱল আমি উপাৰ্জন কৰা ডিগ্ৰী বা আমি গ্ৰহণ কৰা পদৰ দ্বাৰাহে জুখিব নোৱাৰি।আমি কিমান শিকিছো, কিমান আন্তৰিকতাৰে কাম কৰো, কিমান মানুহক সহায় কৰো, আৰু পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ বাবে কি এৰি যাওঁ তাতেই প্ৰকৃত সফলতা নিহিত হৈ থাকে।আজি চিকিৎসকজনে নিজৰ অন্তিম যাত্ৰা সম্পূৰ্ণ কৰিলে, কিন্তু তেওঁ অনুপ্ৰাণিত কৰাসকলৰ জীৱনত শিক্ষক, ৰোগ নিৰাময়কাৰী আৰু তেওঁৰ জীৱন যাপন কৰা মূল্যবোধবোৰ জীয়াই থাকিব।বিশিষ্ট চিকিৎসক গৰাকীৰ মৃত্যুত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল, বিধায়ক প্ৰশান্ত ফুকন,অসম পৰ্যটন নিগমৰ অধ্যক্ষ ঋতুপৰ্ণ বৰুৱা,অসম মেডিকেল কলেজৰ চিকিৎসক সন্থা,মেডিকেলৰ কৰ্মচাৰী সন্থা,কনিষ্ঠ চিকিৎসক সন্থা,সদৌ অসম চিকিৎসা সেৱা সন্থা, বৃহত্তৰ ডিব্ৰুগড় প্ৰেছ ক্লাব,ডিব্ৰুগড় প্ৰেছ ক্লাব,ডিব্ৰুগড় সাহিত্য সভাৰ লগতে বিভিন্ন দল-সংগঠনে গভীৰ শোক প্ৰকাশ কৰি পৰিয়ালৰ্বগক সমবেদনা জ্ঞাপন কৰে।